Wybór siatkówki French Days zaopatruje graczy halowych oraz miłośników plaży: piłki Mikasa i Molten do meczów i treningów, oficjalna piłka do plażowej siatkówki, ochraniacze na kolana Errea, Mizuno i Nike, buty halowe Asics, Mizuno i Nike, koszulki i topy treningowe reprezentacji Francji. Wybór dla klubów, zawodników z licencją i kibiców Niebieskich, złotych medalistów olimpijskich z Tokio, a następnie z Paryża.
Od hali po plażę, w obniżonej cenie.
Mikasa V200W to oficjalna piłka zawodów Międzynarodowej Federacji siatkówki: jej osiemnaście paneli i teksturowana powierzchnia stabilizują tor lotu, szczególnie przy serwisie flotującym. V330W wykorzystuje tę samą technologię, ale jest zaprojektowana z myślą o treningach i klubach, bardziej przystępna do skompletowania torby z piłkami. W ofercie Molten znajduje się V5M5000, pojawiająca się w barwach narodowej ligi siatkówki, używana do meczów, oraz V5M4000, która towarzyszy sesjom treningowym. Wszystkie te piłki spełniają normę rozmiaru pięć: 65 do 67 centymetrów obwodu oraz wagę 260 do 280 gramów.
French Days w wersji halowej również mają coś do zaoferowania:
Wszystkie oferty można znaleźć na stronie indoor.
Na piasku piłka zmienia swój charakter. Mikasa Beach Pro BV550C, oficjalna piłka turniejów międzynarodowych w beach siatkówce, ma od 66 do 68 centymetrów obwodu i waży tyle co piłka halowa, ale jest napompowywana do znacznie niższego ciśnienia, między 0,17 a 0,22 bar. Jest bardziej miękka i unosi się w powietrzu dłużej, co daje czas na bieganie po podłożu, które się osuwa, a jej szwy wytrzymują wodę i piasek. Z drugiej strony jest wrażliwa na wiatr, którego zawodnicy uczą się używać podczas serwisu. Beach siatkówka, dyscyplina olimpijska od Atlanty w 1996 roku, rozgrywana jest w parach, boso.
Ochraniacz na kolano chroni rzepkę podczas niskich przyjęć, nurkowania oraz upadków na parkiet. Cienkie modele z lekką pianką, jak Mizuno Team czy Nike Streak, często wystarczają dla rozgrywających i środkowych, którzy rzadziej dotykają podłoża. Liber i przyjmujący atakujący, którzy są na podłożu przy każdym wymianie, wolą mieć większe wypełnienie, jak w przypadku Errea Tokyo. Wybór powinien być dostosowany do rozmiaru kolana: za ciasny przerywa krążenie, a zbyt luźny zsuwa się w trakcie meczu. Manchet na ramię reprezentacji Francji pomaga zminimalizować oparzenia przy przyjęciu na przedramionach.
Gracz w siatkówkę skacze dziesiątki razy podczas meczu: buty halowe muszą amortyzować przyjęcia i dobrze trzymać się parkietu, nie niszcząc go. Podeszwa z gumą o drobnym wzorze umożliwia szybkie starty i kroki boczne, a dobrze trzymany obcas stabilizuje kostkę podczas lądowania – to wtedy najczęściej dochodzi do skręceń. Nike Air Zoom Hyperace stawia na reakcję swojej poduszki powietrznej, Mizuno Wave Momentum na płytkę Wave marki, która rozkłada siłę uderzenia przy przyjęciu, a Asics Metarise na lekkość. Para przeznaczona tylko do hali utrzymuje przyczepność znacznie dłużej niż buty używane na zewnątrz.
Każda wygrana wymiana przynosi punkt, niezależnie od tego, kto serwuje. Set wygrywa się zdobywając 25 punktów z przewagą dwóch punktów, a mecz toczy się do trzech wygranych setów, przy czym ewentualny piąty set kończy się na 15 punktach.
William G. Morgan, nauczyciel wychowania fizycznego, wymyślił ją w 1895 roku w Holyoke, w Massachusetts, jako grę mniej brutalną niż koszykówka. Najpierw nazywana mintonette, w następnym roku przyjęła nazwę siatkówka.
Piłka halowa jest pompowana na poziomie od 0,30 do 0,325 kilogramów na centymetr kwadratowy, czyli około 0,29 do 0,32 barów, co jest zazwyczaj przypomniane przy zaworze. Sprawdza się to za pomocą manometru, jak w przypadku Mikasa AG500, używając nawilżonej igły, aby oszczędzać zawór.
Sześciu graczy dzieli boisko: jeden rozgrywający, jeden atakujący, dwóch przyjmujących atak oraz dwóch środkowych. Liber, specjalista w obronie, zastępuje jednego ze środkowych na tylniej linii; nosi koszulkę innego koloru i nie może atakować ponad siatkę.
Istnieją lżejsze i bardziej miękkie piłki o tym samym rozmiarze co piłka oficjalna, które sprawiają, że przyjęcia i kontakty są mniej bolesne. Przechodzi się do standardowej piłki do rywalizacji, gdy ruchy są już opanowane, często na początku okresu dojrzewania.