Nasza strona Celtic FC poświęcona jest klubowi z Glasgow: jego charytatywnej fundacji w 1887 roku przez Brata Walfrida, zielono-białym obręczom przyjętym w 1903 roku, Celtic Park oraz jego przydomkowi Paradise, Jock Steinowi i nocy w Lizbonie w 1967 roku, która uczyniła Celtic pierwszym brytyjskim klubem mistrzem Europy.
Zielono-białe obręcze z Glasgow.
Celtic Football Club został założony 6 listopada 1887 roku we wschodniej części Glasgow, z inicjatywy Brata Walfrida, zakonnika z Irlandii, pochodzącego z hrabstwa Sligo. Dwa lata wcześniej uruchomił on jadłodajnie, które serwowały gorące posiłki ubogim dzieciom z okolicy za jednego pensa: klub miał finansować tę działalność. Nazwa, wybrana przez Walfrida samego, przypomina o irlandzkich i szkockich korzeniach wspólnoty, którą chciał zgromadzić. Koniczyna na herbie i zielony kolor koszulki są świadectwem tego irlandzkiego dziedzictwa.
Szkockie kluby również występują w różnych odmianach:
Wszystkie kluby można znaleźć na stronie szkockie kluby.
25 maja 1967 roku na narodowym stadionie w Lizbonie, Celtic pod wodzą Jocka Steina zdobywa Puchar Mistrzów, pokonując rywala 2:1, mimo że wcześniej przegrywał. Tommy Gemmell wyrównuje pięknym strzałem, a Stevie Chalmers zdobywa zwycięskiego gola na sześć minut przed końcem. Celtic staje się pierwszym brytyjskim klubem mistrzem Europy. Co wyjątkowe, wszyscy zawodnicy finałowi urodzili się w promieniu mniej niż pięćdziesięciu kilometrów od Celtic Park. Kapitan Billy McNeill unosi puchar, a ta drużyna zapisuje się w historii jako Lwy Lizbońskie.
Celtic gra od 20 sierpnia 1892 roku na Celtic Park w dzielnicy Parkhead. Pewien dziennikarz porównał wtedy przeprowadzkę do opuszczenia cmentarza na rzecz raju, stąd przydomek Paradise, który jest wciąż używany. Stadion o pojemności nieco ponad sześćdziesięciu tysięcy miejsc jest największym stadionem klubu w Szkocji. Koszulka z poziomymi paskami w zielono-białe kolory, przyjęta w 1903 roku, dała drużynie przydomek Hoops i należy do najbardziej rozpoznawalnych strojów w piłce nożnej. Przed wielkimi meczami stadion śpiewa You'll Never Walk Alone, trzymając szaliki w górze.
Dobre oferty można znaleźć również w dobrych planach, promocjach, wyprzedażach, wyprzedażach, Czarny Piątek. Nowości przedstawiają najnowsze kolekcje, a artykuły wysyłane w 24h są przygotowywane i wysyłane w ciągu dwudziestu czterech godzin. Ważne wydarzenia w roku następują w ustalonej kolejności: Czarny Piątek na końcu jesieni, święta, zimowe wyprzedaże, Francuskie Dni na wiosnę, a następnie letnie wyprzedaże i powrót do szkoły.
W Glasgow zwyczajem jest wymawianie Seltic dla klubu, podczas gdy przymiotnik celtycki wymawia się raczej Keltic po angielsku. Ta miękka wymowa stała się znakiem tożsamości dla jego kibiców.
Klub nazywany jest Bhoys, zapis, który naśladuje akcent irlandzki, lub Hoops, w odniesieniu do poziomych pasków koszulki. Jego kibice tworzą wspólnotę, która jest obecna daleko poza Szkocją, od Irlandii po Amerykę Północną.
Trener Celticu od 1965 do 1978 roku, Jock Stein zbudował drużynę mistrza Europy w 1967 roku, mając w niej prawie wszystkich zawodników z regionu Glasgow. Były obrońca i kapitan klubu pozostaje jedną z wielkich postaci szkockiego futbolu.
Celtic Park ma nieco ponad sześćdziesiąt tysięcy miejsc, co czyni go największym stadionem klubowym w Szkocji. Został otwarty w 1892 roku, a w latach dziewięćdziesiątych został w dużej mierze przebudowany, aby stać się stadionem całkowicie siedzącym.
Oprócz Lwów Lizbońskich, klub był reprezentowany przez Jimmy'ego Johnstone'a, skrzydłowego uznanego przez kibiców za największego zawodnika w jego historii, a następnie przez Kenny'ego Dalglisha i Henrika Larssona, szwedzkiego strzelca ukochanego na Celtic Park na przełomie lat dwa tysiące.