Strona Top 14 / Pro D2 łączy koszulki i artykuły kibiców klubów profesjonalnego rugby we Francji, od Stade Toulousain po Stade Rochelais, od Union Bordeaux-Bègles po RC Toulon, od ASM Clermont Auvergne po Racing 92, nie zapominając o Aviron Bayonnais, Biarritz Olympique, FC Grenoble czy US Carcassonne.
Kolory klubów rugby we Francji.













Top 14 gromadzi czternaście klubów z francuskiej elity i nosi tę nazwę od 2005 roku. Pro D2, założona w 2000 roku, jest drugim profesjonalnym szczeblem. Po zakończeniu sezonu zasadniczego, sześć najlepszych drużyn z Top 14 kwalifikuje się do faza play-off: dwie najlepsze czekają na półfinały, cztery następne muszą stawić czoła barażom. Awans i spadek łączą każdego roku dwie dywizje, co sprawia, że Pro D2 to bardzo zacięta liga, gdzie byli mistrzowie Francji próbują wrócić do elity, a mniej znane miasta rugby marzą, by po raz pierwszy się do niej dostać.
Mistrz Francji otrzymuje Bouclier de Brennus, stworzony w 1892 roku przez grawera Charlesa Brennusa na podstawie rysunku Pierre'a de Coubertina. Został wręczony podczas pierwszej finałowej rozgrywki mistrzostw, która miała miejsce 20 marca 1892 roku, wygrana 4:3 przez Racing Club de France przeciwko Stade Français, z Coubertem jako sędzią. Od tego czasu każdy finał kończy się tym samym rytuałem, zwycięski kapitan unosi Bouclier przed swoją publicznością, a potem odbywa triumfalny tour po swoim mieście. Finał rozgrywany jest najczęściej na Stade de France w Saint-Denis, pod koniec wiosny.
Każdy klub francuskiego rugby ma swoje „królestwo” i kolory. Stade Toulousain gra na czerwono-czarnym stadionie Ernest-Wallon, Stade Rochelais w żółto-czarnych barwach na Marcel-Deflandre, RC Toulon na stadionie Mayol, w pobliżu portu, a ASM Clermont Auvergne w żółto-niebieskich barwach na stadionie Marcel-Michelin, znanym z gorącego wsparcia swoich kibiców. Racing 92 jest spadkobiercą Racing Club de France, zwycięzcy pierwszego finału, a Stade Français Paryż występuje na Jean-Bouin. Castres Olympique gra na stadionie Pierre-Fabre, podczas gdy Aviron Bayonnais na Jean-Dauger, a Biarritz Olympique na Aguiléra podtrzymują starą baskijską rywalizację.
Strona jest zorganizowana według klubów:
Kluby zagraniczne, inne kluby są na stronie kluby.
Koszulka domicile przywraca historyczne kolory klubu, które publiczność kojarzy z jego zespołem od dziesięcioleci: to najbardziej ponadczasowy wybór dla kibica. Koszulka wyjazdowa i third zmieniają się częściej w designie i odważają się na nowe odcienie, czasami związane z wydarzeniem lub historią miasta. Wersja dla kibica, szersza i z miękkiej siateczki, noszona jest zarówno na trybunach, jak i na co dzień, podczas gdy wersja gracza, bardzo dopasowana, wymaga rozmiaru większego. Aby chronić herb i sponsorów, koszulka jest prana na lewą stronę w temperaturze trzydziestu stopni, bez zmiękczacza, a następnie suszona na powietrzu.
Pro D2 łączy szesnaście klubów, w porównaniu do czternastu w Top 14. Jej mistrz awansuje bezpośrednio do elity, podczas gdy nieszczęsny finalista może jeszcze uzyskać dostęp poprzez mecz barażowy z trzynastym zespołem z Top 14.
Krajowa Liga Rugby, założona w 1998 roku, zarządza dwoma profesjonalnymi mistrzostwami, ich kalendarzem i prawami. Francuska Federacja Rugby nadal zarządza reprezentacjami Francji i rugby amatorskim.
Bouclier de Brennus jest umieszczony na drewnianej desce, stąd ta czuła ksywa przyjęta przez zawodników i kibiców. Podniesienie go w dniu finału to marzenie każdego francuskiego rugbysty.
Koszulka dziecięca w kolorach jego klubu, w wersji kibica, to łatwy do zrealizowania prezent. Wybierz ją na podstawie wagi dziecka, a nie wieku, możliwie o rozmiar większą, by mógł nosić ją dłużej.
Oficjalna koszulka nosi herb klubu, logo producenta i często metkę autoryzacyjną wszytą wewnątrz. Sponsorzy są drukowani lub termotransferowani wyraźnie, bez smug ani przesunięcia.