Buty do piłki ręcznej łączą obuwie hali adidas, Asics, Mizuno, Kempa, Hummel, Nike, Salming i Puma, zaprojektowane z myślą o stabilności, skokach i zmianach kierunku.
Piłka ręczna angażuje stopę jak mało który sport: buty muszą dobrze trzymać, amortyzować i trzymać się nawierzchni.
Mecz w piłkę ręczną to ciągłe starty, nagłe zatrzymania, zwody ciałem i rzuty z wyskoku, często lądowane na jednej nodze. But musi więc oferować wzmocnione wsparcie boczne, które zapobiega przesuwaniu się stopy poza podeszwę podczas kontaktów, oraz amortyzację z przodu stopy i pięcie, aby pochłaniać uderzenia. Buty do biegania, wysokie i elastyczne po bokach, mogą zwiększać ryzyko skręceń w tych ruchach.
Podeszwa wykonana jest z gumy niewidocznej, która trzyma się parkietów i powierzchni syntetycznych bez zostawiania śladów, z bieżnikiem w kształcie jodełki lub okręgów, co ułatwia obrót. Czysta podeszwa lepiej się trzyma: przetarcie gumy ręką przed wejściem na boisko usuwa kurz.
adidas Spezial powstała w 1979 roku w Niemczech Zachodnich jako but do piłki ręcznej dla elit, z miękką cholewką z zamszu, wzmocnieniem pięty i gumową podeszwą zapewniającą przyczepność na sali. Przyjęta przez zawodników z Niemiec, Holandii i Skandynawii, stała się później ikoną mody. Obecne wersje, takie jak HB Spezial, zachowują ten kształt, ale są skierowane głównie do miasta: w zawodach nowoczesny but do piłki ręcznej oferuje znacznie lepszą amortyzację i wsparcie.
Większość butów do piłki ręcznej ma cholewę niski lub średnio-wysoki, która pozostawia kostkę wolną do wykonywania zwodów. Zawodnicy narażeni na skręcenia mogą preferować wyższą cholewę lub łączyć swój but z ochraniaczem na kostkę. Rozgrywający i skrzydłowi często stawiają na lekkość, natomiast pivoty i obrońcy na stabilność i amortyzację.
Rozmiar należy dobierać z półcentymetrowym zapasem na palcach, przymierzając buty z skarpetami sportowymi, a pięta powinna być stabilna podczas bocznych oporów. But do hali nie nadaje się do użytku na zewnątrz: noszony na zewnątrz, jego guma się zużywa i brudzi, co skutkuje utratą przyczepności na parkiecie.
Każda marka ma swoją stronę:
Wyposażenie piłkarza ręcznego uzupełnia odzież, piłki, sprzęt, przestrzeń klubowa i artykuły wspierające, wszystko zebrane na stronie piłka ręczna.
Po meczu but jest wietrzony, z usuniętą wkładką, i suszony na powietrzu, z dala od kaloryferów, które odklejają podeszwy. Gumę należy czyścić wodą z mydłem, aby odzyskać jej przyczepność. Para używana kilka razy w tygodniu traci amortyzację po jednej lub dwóch sezonach: gdy podeszwa staje się gładka lub lądowania są twarde, czas ją wymienić.
Nie jest to zalecane: but do biegania, wysoki i elastyczny po bokach, naraża na skręcenie podczas oporów i zwodów. But do piłki ręcznej oferuje wzmocnione wsparcie boczne, amortyzację w przedniej części stopy i pięcie oraz gumę niewidoczną, która dobrze trzyma się parkietu.
Powstała w 1979 roku jako elitarny but do piłki ręcznej, z cholewą z zamszu i gumową podeszwą do sali, Spezial jest obecnie skierowana głównie do miasta. W zawodach nowoczesny but do piłki ręcznej oferuje znacznie lepszą amortyzację i wsparcie.
Rozgrywający i skrzydłowi często stawiają na lekkość, a pivoty i obrońcy na stabilność i amortyzację. Zawodnicy narażeni na skręcenia mogą wybierać wyższą cholewę lub łączyć ją z ochraniaczem na kostkę.
Zachowaj półcentymetrowy zapas na palcach i przymierz buty z skarpetami sportowymi. Pięta powinna być stabilna podczas bocznych oporów: stopa, która się porusza w bucie, traci stabilność i ociera się.
Para używana kilka razy w tygodniu traci amortyzację po jednej lub dwóch sezonach. Gdy podeszwa staje się gładka lub lądowania są twarde, czas na zmianę. Zarezerwowana na sale, guma dłużej zachowuje swoją przyczepność.